Nagrada za životno delo

Nagrada za životno delo ‘Slobodan Piva Ivković’ UKTS

Slobodan Piva Ivković 

Rođen je 04. avgusta 1937. godine u Beogradu, a preminuo je 28. septembra 1995. godine u Beogradu. Jedan od onih potpuno autentičnih, ličnih a opet “vlasništvo” svih kojima je košarka na srcu, bio je Slobodan Piva Ivković.

Od prvog kontakta sa basketarom sve do prerane smrti, Piva je bio u službi napretka, razvoja košarke.

Gde god je bio, šta god je radio, Pivi nikad u prvom planu nisu bile titule, trofeji, medalje, interesovalo ga je nešto drugo, nešto do čega se dolazi teško, nešto što neko ne može da dočeka za tri života. Jednostavno, Pivu je zanimalo savršenstvo! Savršenstvo igre, ideje, igrača, savršenstvo košarke. Uspeo je Piva nekoliko puta da doživi savršenstvo.

Prvi put se dogodilo to još u drugoj polovini 60-ih godina, kada nije imao ni 30 leta. Seo je na klupu tada silnog OKK Beograda i sa njim nastavio nit osvajanja trofeja. I da je tadašnja uprava imala malo više sluha, možda bi baš “klonferi” bili prvi YU klub koji bi stigao u finale Kupa šampiona. Drugi put je doživeo savršenstvo kada je od golobradih dečaka sa Krsta napravio šampionski tim, od koga se tresla čitava Evropa.I to ne u meri zato što su postali prvaci Jugoslavije, osvajači YU kupa, polufinalisti Kupa šampiona i finalisti Kupa pobednika kupova, već zbog prepoznatljive igre. Trenirao je ekipe Radničkog, OKK Beograda, MZT Skoplja, radio u Kuvajtu i Emiratima.

Sa 32. godine iza njega su ostali najveći uspesi karijere. U reprezentaciji je takođe bio aktivan, malo je poznato da je trenirao jednu od najboljih jugoslovenskih generacija, tada juniore: Slavnića, Simonovića, Šolmana, Jelovca. Pored činjenice da je uvek bio ispred svog vremena, odlično je poznavao sve principe igre vrhunskih košarkaških kolega, bez obzira na geografske širine i dužine. Omiljen mu je bio Džon Vuden, trenerska legenda i “head coach” univerziteta UCLA.

Veliki autoritet, znanje, prenosio je na mlade kolege, uvek je težio novinama i jedan je od prvih jugoslovenskih trenera koji je išao na školovanje u Ameriku. Trenereska legenda Radničkog sa Crvenog Krsta, Slobodan Ivković, ulagao je energiju i bogato iskustvo stečeno po svetu, da se osnuje Udruženje košarkaških trenera Jugoslavije sa znakom KSJ. Animiranje kolega, ukazivanje na značaj da je ustoličenje vrhunskog esnafa bitno za autoritet zanata kojim se bave, u zemlji i inostranstvu, urodilo je plodom. Na Igmanu 1991. godine okupio je maksimalan broj trenera i doneta je odluka da se osnuje UKTJ pod okriljem KSJ sa sedištem u Beogradu. Bio je prvi predsednik UKTJ, organizovao seminare i trenerske akademije najvišeg ranga.

Za mnoge će ostati nedostižan u svakom pogledu.


Dobitnici nagrade:


    Borislav Bora Stanković
     

    Igrajući za Crvenu Zvezdu osvojio je tri državna prvenstva (1946, 47, 48) i još kao igrač stekao je diplomu košarkaškog trenera. Igračku karijeru nastavio je u Železničaru, zatim u OKK Beogradu a završio je u Partizanu 1953. godine. Za reprezentaciju Jugoslavije odigrao je 36 utakmica a učestvovao je na Prvom svetskom prvenstvu (1950).. 


      Nebojša Popović
       

      Dok su se borbe krajem Drugog svetskog rata tek smirivale 1945. godine sa još nekolicinom sportskih entuzijasta osniva SD Crvena Zvezda. Ostavši definitivno uz košarku počinje i sa izgradnjom kasnije giganta KK Crvena Zvezda a samim tim i naše košarke. Bio je prvi igrač, ekonom, trener, sekretar i kapiten kluba a mali Kalemegdan postaje mesto okupljanja..


        Dušan Duda Ivković

         

        Ogromno znanje, originalnost, odlučnost, čvrsta ruka, nepogrešivost u selekciji - Dudina su lična karta. Od svih trenera, Dušan Ivković je u reprezentaciju uneo najveću dozu svog karaktera i preneo na igrače - nepokolebljivost. U reprezentaciji je debitovao zlatnom medaljom i završio karijeru prvog trenera sa najsjajnijim odličjem.. 


          Ranko Žeravica


           Treneri se cene po rezultatima koji ostaju za njima. U ovoj rečenici Ranka Žeravice se nalazi sva težina poluvekovnog rada u jugoslovenskoj košarci. Od prvih dana delovao je kao stožer i radio na tome da košarku načini brzom, da se što pre stigne do koša, uprosti kretnje činio je sve da loše brzo odbaci i da novo prihvati. Stvarajući sopstvenu košarkašku viziju.. 


            Prof. Aleksandar Nikolić


             Osvojio je sve klupske trofeje na svetu, a remek delo napravio je kao trener u Italiji sa Injisom iz Varezea osvojivši tri titule prvaka Evrope. Kroz naslednike ostavio je pravo bogatstvo našoj košarci. Bio je učitelj Bogdanu Tanjeviću, Božidaru Maljkoviću i Željku Obradoviću. "Otac jugoslovenske košarke" kako su ga evropski novinari često nazivali.. 


              Borivoje Cenić

               

              Od 1959. do 1962. godine trenirao je seniore OKK Beograda i bio sa njima jednom treći u državi. Kao trener seniorki Radničkog osvojio je četiri titule a kao trener ženske reprezentacije Jugoslavije osvojio je srebrnu medalju na Evropskom šampionatu u Mesini (Italija). Šest godina je bio trener ženske juniorske reprezentacije Jugoslavije sa kojom je osvojo dve srebrne.. 


                Svetislav Kari Pešić


                 Trenerskim poslom počinje da se bavi u Bosni gde radi u periodu od 1980-1987, a u periodu od 1984 –1987. godine istovremeno vodi kadetsku i juniorsku reprezentaciju Jugoslavije, gde 1985. godine sa kadetskom reprezentacijom postaje prvak Balkana i Evrope, a već naredne godine postaje juniorski prvak Evrope, da bi 1987. godine u Bormiju.. 


                  Želimir Obradović

                   

                  Nakon najuspešnije Partizanove godine u istoriji, osvojivši titulu prvaka Jugoslavije, kup Jugoslavije i titulu prvaka Evrope Obradović je imenovan za pomoćnika Dušana Ivkovića a 1993. godine preuzima badalonski Huventud gde ponovo osvaja titulu prvaka Evrope. Trenersku karijeru je potom nastavio u Realu iz Madrida (1994-1996), Benetonu..