DECENIJA BEZ VELIKOG PROFESORA

Srpska košarka obeležice u petak 10 godina od smrti legendarnog trenera Aleksandra Nikolica.
Nikolic je strucnjak cije su ideje, delo i vizija presudno uticali na razvoj najtrofejnijeg domaceg sporta. Po delu i zaostavštini najveci medju pionirima naše košarke roden je 28. oktobra 1924. godine u Sarajevu. Studirao je pravo i medicinu i bio predavac na Fakultetu za fizicku kulturu u Beogradu.
Igracke dane proveo je u beogradskim klubovima Partizanu, Crvenoj zvezdi i OKK Beogradu, kao i Železnicaru iz Cacka. Profesionalnu karijeru okoncao je u 27. godini.

Nakon završetka igracke karijere prihvatio se posla u reprezentaciji Jugoslavije, u to vreme sasvim prosecnoj evropskoj selekciji, koja se na velikim takmicenjima nikako nije mogla podiciti vrednijim uspesima.

Poslovicno uporan, prepun novih ideja i želje za stalnim strucnim usavršavanjem, Nikolic je postavio temelje neverovatnom razvoju jugoslovenske košarke koja je, zahvaljujici u prvom redu njemu, a potom i nastavljacima njegovog dela, sa margine zbivanja u "magicnoj igri" dospela u sam centar.
Za 15 godina koliko je proveo na klupi državnog tima "plavih" selekcija naše zemlje je po ugledu i autoritetu u svetu košarke dostigla nivo do tada neprikosnovenih giganata svetske klase - SAD-a i SSSR-a.

Prve dve medalje, srebrne, jugoslovenska reprezentacija osvojila je sa Nikolicem na celu - 1961. na Evropskom prvenstvu u Beogradu i dve godine kasnije na šampionatu sveta u Rio de Ženeiru.

Bio je to pocetak uzleta naše košarke na medjunarodnoj sceni, ciji je prvi krug trijumfalno okoncao Nikolic osvajanjem titula evropskog i svetskog prvaka 1977. u Liježu i 1978. godine u Manili.

Pored citave plejade vrhunskih asova svetske klase koja je stasavala pod patronatom cuvenog Profesora, Nikolica je od drugih velikih strucnjaka izdvajao predani rad na podizanju i usavršavanju trenerske škole u tek stasaloj planetarnoj velesili.
Imena Željka Obradovica, Bogdana Tanjevica i Božidara Maljkovica, kao i broj najsjajnijih trofeja koje su pomenuti treneri osvajali širom Evrope pokazuju plodove upornog rada profesora Nikolica, dok vecna zahvalnost koju nekadašnjem ucitelju u svakoj prilici istice italijanski strateg Etore Mesina na najbolji nacin govori o uspešnosti jugoslovenskog modela košarkaške struke, koji je sa uspehom izvožen van granica tadašnje domovine.

Gde je kao selektor stao Nikolic, produžili su njegovi nastavljaci obogativši sjajan niz rezultata na velikim takmicenjima cak i nakon raspada zajednicke države.

Na klupskom planu najvece uspehe postigao je sa italijanskom Injisom iz Varezea, timom koji je 70-tih godina prošlog veka dominirao u evropskim takmicenjima osvojivši tri titule prvaka Starog kontinenta.

Završni pecat izuzetno bogatoj karijeri Nikolic je udario 1992. godine kao strucni savetnik u ambicioznom beogradskom Partizanu, koji se te sezone u Istanbulu popeo na krov Evrope.

Brojna priznanja za doprinos razvoju evropske i svetske košarke Nikolic je dobio i od najznacajnijih košarkaških institucija. Medunarodna košarkaška federacija (FIBA) dodelila mu je 1995. Orden casti, dok je 1998. izabran u Kucu slavnih u Springfildu. Devet godina kasnije posthumno je uvršten je u Kucu slavnih FIBA u španskom gradu Alkobendasu.

Igracka karijera:

Partizan (1945-1946)
Crvena zvezda (1947-1949)
Železnicar Cacak (1949-1950)
BSK Beograd (1950-1951)

Osvojene titule:

prvak Jugoslavije 1947, 1948. i 1949. godine sa Crvenom zvezdom

Trenerska karijera, reprezentacija:

selektor reprezentacije Jugoslavije od 1951. do 1965. i od 1976. do 1978. godine

Klubovi:

Partizan (1959-1960)
OKK Beograd (1961-1963. i 1967-1968)
Patrarka Padova, Italija (1964-1967)
Injis Vareze, Italija (1969-1973)
Crvena zvezda (1973-1974)
Fortitudo Bolonja, Italija (1974-1976)
Borac Cacak (1978-1980)
Virtus Bolonja, Italija (1980-1982)
Karera Venecija, Italija (1982-1983)
Skavolini Pezaro, Italija (1983-1984)
Udine, Italija (1984-1985)

Reprezentativni trofeji:

prvak sveta 1978. u Manili
vicešampion sveta 1963. u Rio de Žaneiru
šampion Evrope 1977. u Liježu
vicešampion Evrope u Beogradu 1961. i Moskvi 1965.
bronzana medalja na prvenstvu Evrope 1963. u Vroclavu

Klupski trofeji:

prvak Evrope sa Injisom iz Varezea 1970, 1972. i 1973.
pobednik evropskog Kupa pobednika kupova 1974. sa Crvenom zvezdom
pobednik Interkontinentalnog kupa 1970. i 1973. sa Injisom
prvak Jugoslavije 1963. sa OKK Beogradom
pobednik Kupa Jugoslavije 1962. sa OKK Beogradom
prvak Italije 1970, 1972. i 1973. sa Injisom
pobednik Kupa Italije 1970, 1971. i 1973. sa Injisom

Individualna priznanja:

1995. dobio Orden casti Medjunarodne košarkaške federacije (FIBA)
1998. izabran u košarkašku Kucu slavnih
2007. izabran u Kucu slavnih FIBA

Preuzeto sa B92

12.03.2010