ETORE MESINA na BEOGRADSKOJ KOŠARKAŠKOJ KLINICI

Sa ponosom i velikim zadovoljstvom najavljujemo dolazak legendarnog italijanskog trenera Etore Mesine na BCB 2022 koja će se održati 1. i 2. jula u Beogradu. Mesina će tako drugi put održati predavanje našim trenerima, pošto je među predavačima bio i 2004.

Biografija:
Trenersku karijeru započeo je već sa 17. godina kada je vodio juniore KK Rejer Venecija (1976-1980). KK Superga Mestre angažovala ga za juniorskog trenera (1980-1982) a nekoliko godina kasnije postao je pomoćni trener u ekipi Udina gde je sarađivao sa trenerom Masimom Manjanom. Godine 1983. prelazi u KK Virtus Bolonja gde je radio kao pomoćni trener i trener juniorske ekipe, u tom periodu tri puta je proglašen za juniorskog trenera godine (1984, 1985, 1986). Sarađivao je sa trenerima Sandrom Gambom, Albertom Bučijem i Bobijem Hilom koga je i nasledio na mestu prvog trenera pred početak sezone 1989/90.

Prvu sezonu kao glavni trener Virtusa pamtiće po osvojenom Kupu Italije i osvojenom prvom evropskom trofeju za KK Virtus, pobednik Kupa kupova. Posle uspešne sezone 1992/93. kada je osvojio šampionat Italije i ponovo Kup Italije, Mesina je imenovan za prvog trenera reprezentacije Italije sa kojom je osvojio srebrnu medalju na Evropskom prvenstvu 1997. u Barseloni. Sa reprezentacijom Italije osvojio je i zlatnu medalju na Mediteranskim igrama 1993. godine i srebrnu medalju na Igrama dobre volje u SAD, 1994. godine.

Povratak u Bolonju označio je početak novih uspeha: 1998. godine osvojena je Evroliga i prvenstvo Italije; 1999. godine osvojen Kup Italije; 2001. godina, remek delo, osvojena titula prvaka Italije, osvojena Evroliga i ponovo Kup Italije; 2002. godine osvaja poslednji trofej sa ekipom iz Bolonje, pobedom nad KK Montepaski iz Sijene ponovo osvaja Kup Italije. U prvoj sezoni kao trener Benetona iz Treviza (2002/03) osvaja prvenstvo Italije, Kup Italije, Superkup Italije i finalista je Evrolige. Kasnije je osvojio još dva Kupa sa Benetonom.

U junu 2005. postvljen je za trenera moskovskog CSKA.[1] Sa njima provodi naredne četiri sezone i dovodi klub do četiri uzastopna Evroligaška finala, dve titule prvaka Evrope, četiri titule prvaka Rusije i dva naslova u Kupu Rusije. U junu 2009. je postavljen za trenera madriskog Reala i sa njima se zadržao do marta 2011. kada je podneo ostavku. U sezoni 2011/12. je radio kao stručni konsultant u Los Anđeles lejkersima. Nakon toga je ponovo dve sezone radio kao trener moskovskog CSKA. U svom drugom mandatu sa CSKA je po dva puta osvojio Prvenstvo Rusije i VTB junajted ligu. Takođe je dva puta doveo tim do fajnal fora Evrolige ali je oba puta eliminisan u polufinalu. Od 2014. do 2019. godine je radio kao pomoćni trener u San Antonio sparsima. Trenutno je trener Olimpije iz Milana.

Read Previous

Zlatna plaketa za doprinos i razvoj košarke u Srbiji

Read Next

Istorijski uspeh Zlatibora u režiji Strajina Nedovića